Perfectionisme loslaten, ga het experiment aan (7/8)

Geplaatst op 18 juni 2013 Door J.W. Bijleveld, bedenker Lsltn

Bedacht Lsltn vanuit verwondering en eigen geploeter.

Je wilt niet weten hoe lang ik over deze column heb gedaan. Steeds ben ik eraan begonnen zonder ‘m af te ronden. Had ik last van uitstelgedrag?

“Geen inspiratie”, dacht ik dan. ”Ik wil er iets goeds van maken, maar dat lukt nu niet.” En zo heb ik het schrijven ervan voor me uitgeschoven. Jajaja, noem het gerust uitstelgedrag. Niet zozeer omdat ik pretenties heb dat ik de perfecte column over perfectie kan schrijven. Ik had gewoon een torenhoog eisenpakket in m’n hoofd. Een column die én leuk is én leesbaar én inhoudelijk sterk. Met een genuanceerd en herkenbaar beeld van hoe perfectionisme je helpt om dingen goed te doen, maar ook dwars kan zitten. Over hoe perfectionisme jezelf het plezier ontneemt in wat je aan het doen bent. Over de eeuwige ontevredenheid met het eindresultaat. Over die onvermoeibare criticus van binnen met een automatische autofocus en inzoomfunctie op alles wat er níet goed is.

Maar nu ben ik er helemaal klaar mee. Ik heb zo ongeveer alles uit de column geschrapt. Een korte anekdote blijft over. Over wat ik heb geleerd op de cursus ‘beter presenteren’ die ik jaren geleden deed.

Ik vond mijzelf namelijk slecht in presenteren. Op een dag was ik het zat en schreef me in voor de cursus. Daar heb ik natuurlijk van alles geleerd, maar vooral één ding is me bijgebleven. Steeds gaf één deelnemer een presentatie en de rest mocht daarna feedback geven.

Kijk niet alleen naar wat je verkeerd doet (of positief geformuleerd: je ontwikkelpunten). Ik leerde er ook kijken naar wat ik goed deed. Best vreemd, bedenk ik me nu. Dat ik naar een cursus ging om te leren wat ik al goed deed. Maar zo ging het echt.  Wat er gebeurde, was dat de docent en mijn medecursisten mijn oordeel over mijzelf veranderden. Ik leerde zien dat niet alles wat ik stond te doen slecht was. Er waren zelfs dingen goed aan de manier waarop ik presenteerde.

Nu vind ik nog steeds dat ik veel te leren heb als het gaat om presenteren, maar dat is iets anders. Het geeft ook vertrouwen om te weten wat je goed doet. Dat is een basis waarmee je verder kan.

Want hoe hardnekkiger je streeft naar perfectie, hoe groter de kans dat je over het hoofd ziet wat er al is. Het is goed om altijd kritisch te blijven, ambities genoeg, te willen leren en te kijken naar wat er beter kan. Maar kijk ook naar wat er goed gaat. Want ga je ooit de perfectionist in jezelf helemaal tevreden stellen? Vergeet het maar. Salvador Dali – toch niet de minste schilder - zei al: “Have no fear of perfection, you’ll never reach it.”

 

(over deze serie)
Dit is deel 7 uit een serie van acht praktische ideeën die je mogelijk helpen loslaten. Vorige delen kun je nog lezen. Volgende keer deel 8: blijf je verwonderen.

“Lsltn heeft geen antwoorden, geen how-to-methoden, maar stelt vooral vragen en stof tot nadenken”. Dat was zo en dat blijft ook zo. Toch doen we een poging acht praktische ideeën mee te geven die helpen bij loslaten, bij tijd vinden om tot jezelf te komen, bij eigen keuzes te maken. Maar dat klinkt alweer zo ingewikkeld. Terwijl de acht ideeën zo eenvoudig zijn. Je kunt ook zeggen: Acht Open Deuren. (Open Deuren kunnen wel heel uitnodigend zijn). En met eenvoud kom je een heel eind.

Zoek op onderwerp
Zoek op datum

BOEKEN

BLIJF OP DE HOOGTE

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Aanmelden >

E-CARDS